---
title: "Azteklerin insan kurban ederek oynadığı Ulama, 500 yıl sonra geri döndü,noind"
date: "2019-09-05 10:38:52"
author: "Cenk Karanlık"
tags: "İlginç Haberler", "Meksika"
canonical_url: "/azteklerin-insan-kurban-ederek-oynadigi-ulama-500-yil-sonra-meksika-ya-dondu-190101178902"
original_url: "/azteklerin-insan-kurban-ederek-oynadigi-ulama-500-yil-sonra-meksika-ya-dondu-190101178902"
---
# Azteklerin insan kurban ederek oynadığı Ulama, 500 yıl sonra geri döndü,noind
Euronews Türkçe'nin haberine göre 15. ve 19. yüzyıllar arasında Meksika topraklarına gelen İspanyol Konkistadorlar, yerli halk Azteklerin ağır toplarla ve insan kurban ederek oynadığı bu oyunu yasaklamıştı.
Ulama, Mexico City’de yüzyıllar sonra bu kez insan kurban etmeden yeniden oynandı.
Ulama oyuncuları, sahaya çıkarken geleneksel kemerlerini ve peştemallerini takıyor. Oyun yaklaşık 4 kg ağırlığındaki kauçuk topla oynanıyor. 
Havadan veya yerden oynanan oyunda 8 sayı alan takım oyunu kazanıyor. Oyunun temel amacı ağır topu saha sınırları içerisinde tutabilmek. Oyunda sırası gelmeden topa dokunma veya topu sahada tutamama sayı kaybına neden oluyor. Sırası gelmeden topa dokunan takım da yine sayı kaybediyor.
Ulama, yerli Nahuatl dilinde 'top' ve 'gelenek' kelimelerinin birleşiminden oluşuyor.
**ÖLÜM VE YAŞAMI TEMSİL EDEN ULAMA**
Ulama oyunu kıtadaki Aztekler, Mayalar ve İnkalar gibi yerli halklar tarafından binlerce yıl önce oynanıyordu.
Oyuncu koçu Emmanuel Kakalotl, binlerce yıl tarihi olan Ulama için “unutulmuş oyun” ifadelerini kullandı: “500 yıl önce bu oyun yıkılmıştı, fakat şimdi yeniden doğuyor.”
Ulama oyuncularından 25 yaşındaki Beatriz Campos, bu oyunu yüzyıllar önce sadece erkeklerin oynadığını fakat şimdi oyunun kadınlara da açık olduğunu dile getirdi:
“Biz kalplerimizde savaşçı kadınlarız. Bu herkesin oynayabileceği bir oyun değil. Vücudunuz oldukça darbe alıyor ve olabildiğince fazla antrenman yapmak gerekiyor.”
Yerli halklar Ulama’yı, doğurganlık ritüelleri ve savaş gibi birçok farklı bağlamda oynuyordu.
Ulama oyun sahası, evrenin ikiliğini sembolize eden bir alan olarak görülüyordu. Oyuncular, kafası kesilerek kurban edildiğinde ölüm; kurban edilmedikleri zaman ise yaşam tarafında kalıyordu.
