---
title: "Hey Onbeşli türküsünün acı dolu hikayesi,noind"
date: "2019-03-18 09:54:05"
author: "Betül Kurucu"
tags: "Eğlence"
canonical_url: "/hey-onbesli-turkusu-ve-canakkale-cephesi-nde-sehit-dusen-turk-evlatlarinin-aci-dolu-hikayesi-190101144621"
original_url: "/hey-onbesli-turkusu-ve-canakkale-cephesi-nde-sehit-dusen-turk-evlatlarinin-aci-dolu-hikayesi-190101144621"
---
# Hey Onbeşli türküsünün acı dolu hikayesi,noind
**Yıl 1915. Yer: Çanakkale Cephesi. Durum: Cephe sanki bir ölüm değirmeni gibiydi. 
**
Savaşın tükettiği insanların haddi hesabı yoktu. Bu durum korkunç boyutlara ulaşınca İngiliz generali Aspinall-Oglander; 'Gelibolu'daki kanlı muharebeler, Türk ordusunun çiçeğini bitirmiştir,' demesine neden olmuştu.
**Gerçekten de İngilizler şehit olan gençlerimizi, 'çiçeğin tomurcuğu' ve 'vakti gelmeden solan gül goncası'na benzetiyorlardı.**
![](https://imgrosetta.mynet.com.tr/file/9930897/640xauto.jpg)
**Cephe, koskoca bir eğitimli genç nesli yutmasına rağmen bir türlü doymak bilmiyordu. Ölenlerin sayısı çok fazla olunca cephede boşluklar oluştu... **
![](https://imgrosetta.mynet.com.tr/file/9930898/640xauto.jpg)
**Boşlukları doldurmak için, diğer cephelerden asker getirilemediğinden, en yakın çevreden başlayarak, 15 yaşın üstündeki eli silah tutan bütün gençlerin dahi, gönüllü olup olmadığına bakılmaksızın, Çanakkale'ye sevk edilmeleri alışılmış ve normal karşılanan bir hadise haline gelmişti... Savaş günleri, köyde, kasabada erkeğin kalmadığı, gücü kuvveti ve boyu posu yerinde olan herkesin asker olduğu ya da asker olmak zorunda kaldığı kara günlerdi.**
![](https://imgrosetta.mynet.com.tr/file/9930899/640xauto.jpg)
**Birinci Dünya Savaşı'nda, Osmanlı ordusunda insan kaybı inanılmaz bir noktaya vardı. Yine de Harbiye Nezareti, harp bütün hızıyla sürerken askerleri birkaç günlüğüne de olsa memleket iznine göndermeye gayret etmişti. **
![](https://imgrosetta.mynet.com.tr/file/9930900/640xauto.jpg)
**Harpte gün geçtikçe daha da artan kayıplar, nüfusun tükenmekte olduğu korkusunu doğurmuş ve savaşan askerler memleketlerine nüfusu çoğaltmak üzere gönderilmişlerdi.**
![](https://imgrosetta.mynet.com.tr/file/9930901/640xauto.jpg)
**
Çanakkale Savaşı sırasında, İtilaf Devletlerinin kara çıkartmasına başlamalarıyla birlikte cephede takviye kuvvetlere daha çok ihtiyaç duyuldu. **
![](https://imgrosetta.mynet.com.tr/file/9930902/640xauto.jpg)
**Sultan V. Mehmed Reşad, Askeri Mükellefiyet Kanunu'nda değişiklik yapmak ve lise talebelerini de cepheye çağırmak zorunda kalmıştı. Sultan Reşad'ın emri ile değişiklik yapılan Mükellefiyet kanununda; **
![](https://imgrosetta.mynet.com.tr/file/9930903/640xauto.jpg)
43. 42. Maddeye ek olarak hazırlanan 'Kâtib-i Sultaniye 10. sınıf müdaviminine mütedair (devam edenlere dair)' başlıklı fıkra hakkında şöyle geçici bir düzenleme yapma yoluna gitmişti:  
**'Madde 1: Mükellefiyet-i Askeriye Kanun-u Muvakkatinin (geçici kanununun) 42. Maddesindeki fıkra atiye (geleceğe) tezyil (ertelenmiş) olunmuştur. Muayene-i intihaiye esnasında (muayene sonucunda) mekatib-i sultaniyenin (sultani mekteplerinin) onuncu sınıflarında bulunanlar da hizmet-i makzura (zikri edilen hizmet) hakkına nail olacaktır.'
**
**ON BEŞLİLER CEPHEYE GELİYOR... **
![](https://imgrosetta.mynet.com.tr/file/9930904/640xauto.jpg)
Sultan V. Mehmed Reşad'ın açıklamasından sonra Harbiye Nezareti de bir tebliğ yayınlayarak, 1314 (1896) doğumluların (yani 19 yaşındakilerin) henüz askerlik hizmetine çağrılmamışlar ile 1315 (1897) doğumluların, bedenleri gelişmiş, harbe elverişli ve silah kullanmaya kabiliyetli olanlarından müsait bulunanların da kıtalara teslim olmalarını istemişti.   
Padişahın ve Harbiye Nezaretinin bu çağrısı üzerine, Balıkesir, Bursa, Kütahya, Manisa, Adapazarı, İzmir, Aydın, Muğla ve Konya'nın, tahsilleri ve hayatlarının henüz başındaki bu yeni yetme gençleri, vatanın kendilerinden beklediği yüce vazifeyi hakkıyla yerine getirmeleri için silahlandırdılar. 
![](https://imgrosetta.mynet.com.tr/file/9930905/640xauto.jpg)
15 ile 19 yaşında olan bu genç bahadırların cepheye katılımları anısına Anadolu'da yakılan meşhur 'Hey Onbeşli Onbeşli' adlı türküde de söz konusu durum çok acı ve dramatik bir dille anlatılmıştır.
**Bir efsaneye göre ise Onbeşli türküsünün hikayesi ile şöyle anlatılır; **
![](https://imgrosetta.mynet.com.tr/file/9930906/640xauto.jpg)
Tahtobalı Hüseyin ile Hediye'nin hikayesidir.   
Hediye ile Hüseyin sözlüdür ama ferman çıkınca Hüseyin Çanakkale'ye gider, Hediye de yol gözler. Bir yaz geçer, bir de kış. Bir yaz daha, bir kış daha. Dört yaz, dört de kış geçer. Anası babası memlekette dirlik düzen bozuldu diye Hediye'yi başkası ile evlendirmek isterler.   
Böyle güzel kızın başına bir şey gelir, taliplisi de hem zengindir, hem yalnız başınadır diye yaşlı bir adam olan Tokat eşrafından Emin Bey ile evlendirirler. Hediye, bir şey diyemez, kaderine razı olur. Bir yıl sonra Emin Bey'in öldüğü günde olduğu gibi.   
Emin Bey ölünce, her şey Hediye'ye kalır. Kalır kalmasına da, Hediye bir düşünür şöyle, baba evine gitse, zaten oraya sığmadığı için evlendirilmiştir. Hem kim çekip çevirecektir bunca malı mülkü. Ama, dedik ya devir değişmiş, memlekette dirlik düzen kalmamış, dağdaki eşkıya genç duldan haberdar olur ve bir gece konağı basarlar.   
Çaldıkları ile beraber Hediye'yi de sırtlarına vurup dağa götürürler. Dağda kıza yapmadıklarını bırakmazlar. Irzına geçerler, ona buna sunarlar, çengilik ettirirler. Ola ki, diğer köylerden kaldırdıkları başka tazeler de geldikten sonra bıkarlar Hediye'den. Kızcağızı harap bitap halde şehir merkezinde cami önüne bırakırlar gece.  
Belki, öldürelermiş daha iyiymiş. Çünkü, camiden çıkanlar, üstü başı yırtılmış, harap bitap haldeki Hediye'yi görür de, biri olsun el etmez. Bir de yetmezmiş gibi, 'kötü yola düşmüş bu!', derler. Hediye, kayıp yavuklusuna mı, kara kaderine mi, bahtsız evliliğine mi, onca tecavüze, aşağılanmaya, kötü anılmaya mı yansın? Neye yansın?   
Dayanamaz hediye...   
Terk eder Tokat'ı. Bir daha da ne duyan olur, ne de gören. 1915'in üzerinden sekiz yaz, sekiz de kış geçer...   
Geçer de, koskoca Tahtobalı'ya anca bir tane onbeşli döner. Bildiniz ağalar, Hüseyin'dir o. Hüseyin'in gelişine şenlik eder köy. Sofralar kurulur, davullar çalınır. Ama, Hüseyin ne şenlik ister, ne sofra. O'nun beklediği, bir ama bir, biricik yavuklusu vardır.
En sonunda Hüseyin dayanamaz, töreyi ezer, anasına sorar, 'Hediye nerede?' diye.   
Koca dağlar ses verir de, anası vermez. Hüseyin düşer işin peşine, ta ki o bomboş konağa gelesiye kadar. Konağın önünde sorar komşulara, 'nerededir ev ahalisi?' diye. Komşular cevap verir 'çiftliğe taşındılar.' diye ama Hüseyin durmaz, duramaz. Yavuklusunun kokusu gelir burnuna da, heyecanla, 'Hediye,' der, 'Hediye de çiftliğe mi gitti?'.   
'O taze dul mu, önce kötü yola düştüydü de, sonra buralarda da yapamadı, duramadı, gitti mendebur. ' Hüseyin inanamaz. Hüseyin dayanamaz. Derler ki, Hüseyin de atına bindiği gibi Tokat'ı terk eder. Ne Hediye'yi, ne de Hüseyin'i bir daha gören olmaz.
**Ve işte düğünlerde, eğlencelerde göbek ata ata dans ettiğimiz türkünün gerçek hikayesi bunlardır. Sözlerini tam olarak okuduğumuzda acıyı anlayabiliriz. **
![](https://imgrosetta.mynet.com.tr/file/9930907/640xauto.jpg)
Hey onbeşli onbeşli  
Tokat yolları taşlı  
Onbeşliler gidiyor  
Kızların gözü yaşlı
Aslan yarim kız senin adın Hediye  
Ben dolandım sen de dolan gel beriye  
Fistan aldım endazesi onyediye
Gidiyom gidemiyom  
Az doldur içemiyom  
Sevdiğim pek gönüllü  
Koyup da gidemiyom
Gidiyom gidemiyom  
Sevdim terkedemiyom  
Sevdiğim pek gönüllü  
Gönlünü edemiyom
Aslan yarim kız senin adın Hediye  
Ben dolandım sen de dolan gel beriye  
Fistan aldım endazesi onyediye
Giderim ilinizden (elinizden)  
Kurtulam dilinizden  
Yeşil baş ördek olsam  
Su içmem gölünüzden
Aslan yarim kız senin adın Hediye  
Ben dolandım sen de dolan gel beriye  
Fistan aldım endazesi onyediye
Sevdiğim pek gönüllü koyup da gidemiyom
**Çanakkale şehitliklerinde bu Onbeşlilerden bir çoğu görülebilir.**
![](https://imgrosetta.mynet.com.tr/file/9930908/640xauto.jpg)
**Kaynak Uyarlama:**
![](https://imgrosetta.mynet.com.tr/file/9930909/640xauto.jpg)
“Mahşerin İrfan Ordusu: Okuldan Çanakkale’ye" adlı kitap..
