---
title: "Hatice'yi De Kansere Vermedi"
date: "2014-07-25 11:21:10"
author: "AA"
tags: "İzmir", "Doktor"
canonical_url: "/haticeyi-de-kansere-vermedi-180101478970"
original_url: "/haticeyi-de-kansere-vermedi-180101478970"
---
# Hatice'yi De Kansere Vermedi
İZMİR - EFSUN YILMAZ - Babasını ve eşini kanser nedeniyle kaybeden 46 yaşındaki Güler Ay, doktorların birkaç ay arası ömür biçtiği lösemi hastası kızı Hatice'nin yaşaması için 2 yıldır mücadele veriyor. Manisalı Güler Ay, AA muhabirine yaptığı açıklamada, kanser ile hayatında 3 kez karşılaştığını, ikisinde çok sevdiği babası Mehmet Tülü ve eşi Fahrettin Ay'ı yitirdiğini, çok sevdiği kızını hayatta tutmak için çok zor günler geçirdiğini belirtti. Demir işçisi olan eşinin 2008 yılında akciğer kanseri olduğunu ve 1 yıllık tedavi sürecine rağmen hayatını kaybedince Hatice ile yalnız yaşamaya başladığını söyledi. Hatice'yi de 2012 yılında bel ağrısı ve yüksek ateş şikayetiyle İzmir Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi'ne götürdüğünü ifade eden Ay, yaşadıklarını şöyle anlattı: "Çok sinsi bir hastalıktı. İlk etapta bana bir şey söylemediler. Sadece 'Çocuğunuzun kanında kötü hücrelere rastladık' dediler. Ama beni onkoloji servisine yönlendirince durumu anladım. Çünkü ben hem babamı hem de eşimi kanserden kaybetmiştim. Lösemi teşhisi konduğunda bizim için zor günler başladı. Bir anne için çok zor bir durum. Önce 1 ay içinde ölebileceğini, yaşarsa sonraki 5 ayın da riskli olduğunu anlattılar. Ama Hatice ilaç tedavisine ve kemoterapiye olumlu yanıt verdi. 2 yıl geçmesine rağmen kan değerleri oldukça iyi." -"Babasız tedavi de zordu" Hastanede geçen aylar boyunca Hatice'nin özellikle baba sevgisi ve desteğine ihtiyaç duyduğunu kaydeden Güler Ay, "Bütün çocukların babaları ellerinde oyuncaklarla geliyordu ama kızım boynu büküktü. Hem anne hem de baba olmaya çalıştım. Ziyarete gelen akrabalara diğer babalar gibi oyuncak getirmelerini rica ediyordum" şeklinde konuştu. Güler Ay, saçlarını kaybeden ve sürekli hastanede kalan Hatice'nin bir süre sonra kimseyle konuşmaz hale geldiğini dile getirerek, "Sevgiyle kızıma yaklaşmaktan ve dua etmekten hiç vazgeçmedim" dedi. İlik nakline bile gerek kalmaksızın iyileşmeyi koşulsuz sevgi ve doktorların özenli tedavisine bağlayan Ay, "Ben babamı ve eşimi kaybettim ama evlat çok farklı, gece gündüz yalnız ve hiç uyumadan kızımın başında beklediğimi hatırlıyorum" diye konuştu. LÖSEV'in de kendilerine destek olduğunu, ancak maddi sıkıntı yaşadığını ve eşinden kalan aylık 800- 900 lirayla geçinmek zorunda kaldığına işaret eden Güler Ay, en büyük hayalinin kızını doktor olarak görmek olduğunu anlattı. İzmir'deki bir ilkokulda öğrenim gören Hatice de eğitimini tamamlayıp, çocuk doktoru olmak istediğini bildirdi.
