---
title: "Kore gazisi Fahri dede güvercinlerin can dostu oldu"
date: "2019-12-24 11:03:06"
author: "AA"
tags: "Kayseri"
canonical_url: "/kore-gazisi-fahri-dede-guvercinlerin-can-dostu-oldu-180104843896"
original_url: "/kore-gazisi-fahri-dede-guvercinlerin-can-dostu-oldu-180104843896"
---
# Kore gazisi Fahri dede güvercinlerin can dostu oldu
KAYSERİ (AA) - SERCAN KÜÇÜKŞAHİN - Kayseri'de yaşayan Kore gazisi Fahri Önder, binaların önünden topladığı atık ekmeklerle şehrin farklı yerlerindeki güvercinleri besliyor.
Erzurum'da askerlik görevinde bulunduğu sırada gönüllü olarak Kore Savaşı'na katılan Önder, 34 günlük gemi yolculuğunun ardından ulaştığı savaş bölgesinde 13 ay ambulans şoförlüğü yaptı.
Askerden geldikten sonra Besamet Önder'le hayatını birleştiren ve bu evlilikten 4 çocuğu olan 87 yaşındaki Fahri Önder, şoförlük mesleğini sivil hayatta da sürdürdü.
35 yıl boyunca şoförlük yapan Önder, işi gereği Afganistan, İran, Almanya, Yunanistan, Suriye, Suudi Arabistan başta olmak üzere onlarca ülke, yüzlerce şehir gördü.
Şoförlükten emekliği olduğu 1990 yılından itibaren Kayseri'nin Kocasinan ilçesinde açtığı temizlik malzemeleri sattığı dükkanda rızkını kovalayan Önder, şehrin farklı noktalarındaki güvercinleri doyurabilmek için de binaların önündeki atık ekmekleri topluyor.
Daha önce ekmek toplama işini üstlenen iş yerinden komşusu dükkan sahibinin, şehrin uzak bir noktasına taşınmasıyla onun yerine geçen Önder, yıllardır kentin farklı noktalarındaki güvercinleri besliyor.
\- Güvercinleri günde iki kez besliyor
Fahri Önder, AA muhabirine yaptığı açıklamada, "Çevredeki binalardan bazen ben ekmek topluyorum bazen de onlar bana getiriyor. O ekmekleri günde iki kez kuşlara götürüyorum. Kuru ekmekleri ıslatıp kuşlara mama yapıyoruz. Küflü ekmekleri seçiyorum, yoksa hasta oluyorlar. Beni tanıyorlar artık. Yolun karşısına geçip beni karşılıyorlar. Ekmeği attıktan sonra da beni karşıya kadar uğurluyorlar." dedi.
Kore yıllarından özlemle bahseden Önder, şöyle bir anısını paylaştı:
"Torunumun eşi yüzbaşı. Bir gün Güney Kore'ye göreve gideceğini söyledi. Ben de Kore'den getirdiğim bir kitabı verdim. Birazcık Korece öğrensin diye. Kore'de yetkililer damadı karşılarken bu da Korece konuşmuş, 'benim dedem Kore Savaşı'nda bulunmuş, Koreceyi de ondan öğrendim.' demiş. Bunu öğrenen yetkililer beni aradılar, ülkelerine davet ettiler. Bütün masrafları da karşılayacaklarını söylediler. Yaşlılıktan gidemedim hatta bana kol saati, kalem gibi hediyeler de yollamışlar."
